Constantinopel, Alexandrië, Londen, Dubai of New York... Alle grote steden van vroeger en nu hebben migranten uit de hele wereld aangetrokken. Vrouwen en mannen die, door hun dromen aan te jagen, bijdroegen aan de welvaart van deze metropolen.
In navolging van deze roemrijke steden is Brussel vandaag een van de meest kosmopolitische steden ter wereld. 186 nationaliteiten en honderden talen komen er samen op een oppervlakte van 162 km2. Meer dan 60 % van de inwoners had bij de geboorte geen Belgische nationaliteit. Een op de vier studenten in het hoger onderwijs is internationaal.
Deze cijfers getuigen van de diversiteit van Brussel. Een hoofdstad die openstaat voor de wereld en haar spontaniteit en levendigheid heeft behouden. Deze rijkdom is een onschatbare troef die gevierd en verder benut moet worden. We hebben er alleen maar baat bij.
Voor de burgers, die van elkaar kunnen leren en ervaringen kunnen uitwisselen. Voor de bedrijven, die zo toegang krijgen tot een reservoir van meertalige talenten, met een aanpassingsvermogen dat onmisbaar is in een geglobaliseerde economie. En voor de gemeenschap als geheel, die op een vruchtbare bodem kan bloeien.
Deze taalkundige en culturele diversiteit vormt ook een uitdaging. In tegenstelling tot sommige zwartkijkers die talen als een bron van verdeeldheid lijken te beschouwen, kiest Brussel resoluut voor meertaligheid. De ambitie is dat alle inwoners trots hun moedertaal kunnen spreken en tegelijkertijd de drie talen voldoende beheersen die in Brussel het belangrijkst zijn: Frans, Nederlands en Engels.